Home > zaakwaarnemingen > Samen werken of samenwerken?

Samen werken of samenwerken?

Ondernemen doe je niet in je eentje. Je hebt interactie en werkt samen met anderen. Vaak ook binnen je eigen onderneming.  Of je staat voor de keuze om dat te gaan doen. En dan blijkt er een groot verschil te bestaan  tussen samen werken en samenwerken. In veel managementboeken wordt aangeven dat het je belangrijkste taak is om de mensen om je heen te helpen, begeleiden en plezier te laten hebben.  Is het niet vreemd dat je aan de verhalen over samenwerken merkt  dat je dat in de praktijk misschien wel vaker niet dan wel tegenkomt?  Wat leidt tot betrokken medewerkers die verantwoordelijkheid willen en kunnen nemen en het beste uit zichzelf halen voor jullie onderneming en klanten? Jullie ja, daarin werk je samen.

Het is een kwestie van samen werken en samenwerken. Met samen werken bedoel ik dat je niet allemaal hetzelfde doet en je ook verschillende taken en verantwoordelijkheden hebt. Natuurlijk mag de ondernemer of het management visie en koers bepalen en piketpaaltjes slaan op weg naar de te bereiken resultaten  op korte en langere termijn. En mensen vragen om een bijdrage te leveren in de uitvoering van die plannen. Bij het realiseren van de doelstellingen komt het ineens aan op samenwerken. En dat is wat anders dan de mensen met wie je de uitdaging aangaat met een korte lijn vast binden aan zo’n piketpaaltje. Korte lijnen heb je wel nodig, maar juist om los te kunnen laten.

Afspraken, duidelijkheid  en discipline  hebben in samenhang met taken en verantwoordelijkheden ook hun waarde, natuurlijk. Ook onafhankelijk van het niveau van functioneren. Je kunt nu eenmaal niet zonder gevolgen wegstappen van een lopende band of het protocol van een medische precisie-ingreep.  Hiërarchie, machtsuitoefening en controle verlammen, verstikken  en maakt mensen angstig en onzeker. Als we zeggen dat we in de netwerkmaatschappij leven, dan is dat ook iets om toe te passen in onze samenwerkingsverbanden, niet alleen  met de buitenwereld maar ook binnenshuis. Niet als los zand met elkaar maar loslaten vanuit verbondenheid, om kracht vrij te maken en de 1 + 1 = meer dan 2 notie praktisch vorm te geven.

Mooi voorbeeld vind ik het verhaal van Ricardo Semler die Semco van een gemiddelde machinefabriek in Brazilië tot een uiterst succesvolle en winstgevende toponderneming heeft ontwikkeld vanuit het ogenschijnlijk simpele uitgangspunt om geen leiding te geven. Niet op het punt van productontwikkeling en productiemethoden en ook niet op het gebied van urenverantwoording en salarisbepaling. Vanuit je zelf en met elkaar benoemen wat de goede dingen zijn en die ook doen *.

Stel de doelen en schep de randvoorwaarden, dat is de kern. Faciliterend leiderschap zou ik het willen noemen. Om dat in praktijk te brengen moet je als manager vooral goed volgen, luisteren, uitnodigen en begeleiden. Als baas ja? Ja! Dus… als je als ondernemer van mening bent dat alleen jij weet van wat en hoe, doe je ding dan toch vooral zonder personeel en als je als manager alle touwtjes graag strak in handen hebben wil, zoek het dan in de paardensport. Pardon (eng, fonetisch: pàrdun)? Ja, paarden. Medewerkers, of beter wellicht, samenwerkers zijn geen te temmen of te mennen dieren.

Goed presterende samenwerkers zijn blije mensen, die hun talenten kunnen uitleven, niet angstig om zich heen hoeven te kijken en de ruimte hebben om hun ervaringen en ideeën te delen op weg naar nog beter en mooier.

Dan toch eerst al die (management)boeken van Senge, Swieringa, De Geus en Ofman nog eens lezen? Dat kan, zeker,  maar hoeft niet. Gezond verstand, kritisch blijven en de gang van zaken in twijfel durven trekken in het perspectief van je doelen en als je toch wil lezen:  een inspirerend boek dat je inzicht geeft in hoe mensen zijn en wat ze drijft. Denk bijvoorbeeld aan Hesse en Orwell**. Is vaak veel leuker en mooi om te lezen ook.

Veel (lees)plezier!

*) erg lezenswaardig: Ricardo Semler – Semco-stijl, Uitgegeven in het Nederlands door Forum, ISBN-13: 9789049200831

**) bijvoorbeeld: Hermann Hesse, Het kralenspel of George Orwell, Animal Farm en 1984.

  1. 31/08/2009 om 14:48

    Beste Cees,

    Als reactie wil ik graag vertellen dat a.s. 8e september mijn boek uitkomt, getiteld Bijzonder Ondernemend – Spetterende Successen. Hierin staat het verhaal van Timo ten Cate, van Digital. Ook hij heeft succes door juist niet te sturen op uren, omzet en andere output. Het interview met hem vond ik heel boeiend en zijn verhaal in het boek is ook mooi geworden (als zeggen Timo en ik dat zelf). Ook een goed voorbeeld van een bedrijf waarin goed presterende en samenwerkende, blije mensen werken.

    Zijn verhaal over spiritueel ondernemen sprak mij bijzonder aan. Het interview is ook doorspekt met tips over spiritueel ondernemen. Ik denk dat veel ondernemers daar zeker wat aan kunnen hebben.

    Misschien vind je het leuk om eens op mijn website te kijken bij Bijzonder Ondernemend. Daar staan nog meer informatie over bijzondere ondernemers en hun successen.

    Hartelijke groeten,
    Erica Theloosen
    tekstbureau Caatjes Pen
    http://www.caatjespen.nl
    info@caatjespen.nl

    • cees de bil
      31/08/2009 om 15:52

      Dag Erica,

      je hebt mijn blog gelezen en dat vind ik erg leuk. In je reactie laat je niet weten wat je ervan vindt en ook dat zou ik leuk vinden om van je te vernemen. Je bent tenslotte communicatiedeskundige en daarom ben ik benieuwd wat je van mijn blog(s) vindt. De reclame voor jouw website en boek plaats ik wel hoor omdat ik zie dat jij net als ik wil inspireren aan de hand van ervaringen en waarnemingen over onderwerpen als ondernemen en samenwerken.

      groet,
      Cees

  2. 31/08/2009 om 16:33

    Hoi Cees, daar was het mij uiteraard niet alleen om te doen. Maar ik ben blij te lezen dat iemand via zijn blog aan anderen probeert te vertellen wat het belang van samen werken en samenwerken is. Hoe je daar als manager mee om kunt gaan. Of niet!

    Ik heb het niet zozeer taaltechnisch bekeken, ook al is dat vaak een tik, maar hier ging het mij deze keer meer om de inhoud.

    Wel kan ik je een algemene schrijftip meegeven over het opstellen van een tekst via de AIDA formule. Dat kun je toepassen op diverse soorten teksten, dus ook op weblogteksten.
    A staat voor Aandacht: trek met een paar korte zinnen de lezer je verhaal in.
    I: Interesse: laat zien dat jij de specialist bent en een oplossing hebt.
    D: Desire: zorg dat mensen jouw willen benaderen, omdat jij iets voor ze kunt betekenen.
    A: Actie: roep ze op tot actie.
    Aan de hand van deze formule kun je eens kijken hoe jij jouw tekst hebt opgebouwd.

    Weet je trouwens dat opsommingen het ook altijd goed doen in een weblog?

    Ik hoop dat je hier wat aan hebt?
    Groeten Erica

  3. 01/09/2009 om 07:39

    Beste Cees,

    leuk stuk, ik heb het met interesse gelezen (ik kwam erop door je post in een linkedin groep). Ik ben een groot aanhanger van verantwoordelijkheid geven en mensen de vrijheid geven hun verantwoordelijkheid binnen de gestelde randvoorwaarden en doelen vorm te geven. Nu zit ik een jaar in India en dan begin je je toch af te vragen wat de waarde is van deze ‘Nederlandse’ leiderschaps-stijl. Mensen zijn hier van jongs af aan gewend aan authoriteit en de vrije wil wordt een stuk minder gestimuleerd dan in Nederland. In een bedrijf kom je dit ook tegen en het is moeilijk om mensen te bewegen die authoriteit nodig hebben en eigenlijk het liefst van uur tot uur willen horen wat ze moeten doen.

    1 opmerking over je weblog: ik wilde je bedrijf-site bezoeken en moest daar naar zoeken. Misschien is het een idee om de gegevens in een kolom op te nemen (denk dat je dan een ander theme van wordpress moet kiezen) of ergens in de kop van het blog.

    Groet

    Hugo
    http://www.bridge-outsourcing.nl

    • cees de bil
      02/09/2009 om 08:58

      Dag Hugo,

      Mooie reactie, dank je daarvoor. Ik begrijp ook wel wat van je dilemma. Hèt antwoord erop heb ik natuurlijk niet. Toch wel een paar opmerkingen. Je maakt jouw opmerking vanuit je waarneming van de heersende cultuur. Daar had Semler natuurlijk ook mee te maken. En niet te vergeten, in India, Gandhi ook. Hoewel erg verschillend qua impact hebben zij ook iets gemeenschappelijk: ze hebben zich beiden niet laten leiden door de heersende cultuur. Veranderen gaat niet vanzelf en niet zonder onzekerheid, weerstand en (soms hoge – kijk naar Gandhi en ook Mandela, vermoord, gevangengezet) kosten. Ik moet ook denken aan het verhaal van de beer die vanuit zijn veilige ruimte in de dierentuin (twee stappen naar links, twee stappen naar rechts) na jaren werd vrijgelaten in de vrije (?) natuur en een tijd lang eerst niet verder kwam dan twee stappen… ’t Is wat je wil en waarvoor je kiest: als je doet wat je deed krijg je wat je kreeg. Jij èn de mensen die wachten op jouw aanwijzingen. Kijk maar eens wat er gebeurt als je die niet (meer) geeft, maar alleen een doel, een kader en een luisterend oor.

      En thanx voor je opmerking over de schermopbouw, ik loop nog eens door de thema’s.

      Wens je een mooi en inspirerend jaar toe in India!

      groet,
      Cees

  4. 02/09/2009 om 08:57

    Ai, Erica… Mooie tips heb je voor Cees, via de AIDA formule. Ook ik heb een taaltik, net als jij, dus kijk nog eens bij de D van Desire… Zo zie je maar weer, dat er zomaar taalfoutjes in een tekst sluipen, ook al ben je daar nog zo oplettend in van nature.
    En ook dan werkt samen werken: ik laat belangrijke teksten vaak voor de zekerheid toch nog even door een ander screenen.En verder is SAMEN voor mij altijd meer: 1+1=3
    Groetjes, Ankie Paassen

    • 02/09/2009 om 10:41

      Hoi Anke, soms zijn het taalfouten en soms tikfouten. Helemaal met je eens dat ze er gewoon insluipen, al ben je nog zo alert.

      Dank voor je tip, ik weet het. Feitelijk moet je het nog door een derde laten bekijken. Ik weet uit ervaring dat dat nog beter is. Want ook een tweede persoon ziet soms dingen over het hoofd.

      Groetjes, Erica Theloosen

  5. 29/09/2009 om 16:49

    Cees, niets op aan te merken.

    wel veel woorden voor iets simpels!

    Wat ik een beetje mis in deze beschouwingen is de enorme vlucht waarmee internationaal ad-hoc samenwerkingsverbanden worden gesloten en weer worden opgehevenvia bv het Internet.

    Inclusief tijdelijke Joint Ventures, co-writing, ghostweriting etc etc.

    Ik krijg en kreeg enorm veel energie door binnen en buiten organisaties mbv of electronische hulpmiddelen of face-to-face in virtuele teams wereldwijd samen te werken.

    Dat blijkt als ik naar mijn bestaande online en offline partners kijk internationaal te zijn. Dat is dus het positieve tegengeluid op de sombere verhalen over samenwerken in Nederland en binnen veel grote organisaties.

    Leuk onderwerp voor wat we al jaren doen en dat is digitale boeken samen met ghostwriters etc uitgeven. Co-auteurschap op basis van elkaar toesturen van Word-documenten is pas echt vertrouwen en samenwerken.

    Mijn advies, niet te veel over schrijven maar gewoon uitproberen en doen!

    Mvg
    Tony de Bree
    http://www.dagboekvaneenbankier.nl

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: