Home > zaakwaarnemingen > De ploegentijdrit, regels en resultaat

De ploegentijdrit, regels en resultaat

Regels zijn regels ja? Menig ondernemer krijgt een lichte jeuk als zij of hij zo’n zinnetje hoort. Tour de France 2009, vierde dag, ploegentijdrit. Twee mooie inzichten.

Eén. De valpartijen. Meer dan 10 wielrenners gaan die dag de bocht uit op het “technisch moeilijke” parcours. Op enig moment gaan zelfs vier renners uit één ploeg gezamenlijk de hei op en in, zoals Mart Smeets het plastisch uitdrukt. In managementtaal staat ‘de hei op gaan’ voor een dagje erop uit om vanaf een afstandje te kijken naar  hoe de dingen gaan en of ieders focus nog wel scherp is. En daar komen wielrennen en management ineens verrassend samen. Zonder dat je er als ondernemer deze keer voor de hei op hoeft.

Henk Lubberding (wielergrootheid en –wijze uit het oosten) weet het later op de avond vanachter een glas wijn op een wiebelend bootje  precies te benoemen. Begin je te remmen in een bocht en hou je ook nog je benen stil dan verlies je druk op de weg en ga je onderuit. De benen stilhouden is een angstreactie. O als dat maar goed gaat, en dan gaat het daardoor juist mis… Eigenlijk zou je, zegt hij, een camera in die bocht moeten zetten . Dan zou je zien dat de renners die eruit vliegen kijken naar die (lantaarn) paal (of een ander obstakel) die daar wat dreigend staat. Ja en kijk je daarnaar dan ga je daar naartoe!

Dat is de kern van het verhaal. Voor wielrenners, ondernemers, iedereen. Focus op de barrière en je blijft hangen in de barrière. Focus op je einddoel en je zal de barrières schijnbaar moeiteloos achter je laten. Een kwestie van kijken, dat wil zeggen, waar je je blik op richt. En blijven bewegen in de richting van dat doel. Mooi inzicht.

Twee. Samenspel. Aandacht en vertrouwen. In zo’n ploegentijdrit ben je met z’n negenen en je rijdt in lintformatie. Degene die op kop rijdt trekt het lint en die positie wordt steeds afgewisseld. Nadat je een stuk voorop hebt gereden laat je je zakken tot de achterste positie. De één is die dag wat sterker dan de ander en als er een gaatje ontstaat – het lint breekt – dan vraagt het een extra krachtsinspanning, verlies van effectiviteit dus, om het lint weer te herstellen.

Het voorkomen van krachtsverlies is in handen van de kopman, degene die voorop rijdt. Hij moet behalve aan het tempo ook aandacht geven aan het lint en de zwakkere schakels daarin. Degenen die achter de kopman rijden moeten vertrouwen hebben in zijn stuurkunst en aandacht voor hem om vrij –  soms zonder eigen zicht op de koers – en voluit te volgen. De leider van de groep rijdt het vaakst en langst op kop. Nog zo’n prachtmetafoor voor samenwerking ook binnen ondernemingen.

Het team dat wint is het team waarin de leider niet alleen sterk is en gefocust op het doel dat hij nastreeft maar ook het best aandacht geeft aan de teamleden, rekening houdt met zwakke schakels en iedereen ‘meeneemt’. Het team waarin de leden vertrouwen op de leider en voluit gaan voor de gezamenlijke prestatie.

Wat in de sport geldt, geldt ook daarbuiten. Universele regels die altijd en overal gelden. Focus op waar je naar toe wil in plaats van wat er direct voor je is en je zal je doel bereiken. Samenwerken leidt tot de beste resultaten als er aandacht en vertrouwen is.

Regels zijn regels! Zulke dan. Die gaan altijd op. Krabben helpt niet. En hoeft ook niet, want zulke regels roepen geen jeuk op.

Logo_erzijnregels

  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: