Persoonlijkheid – personality

De persoon van de aanbieder is steeds belangrijker en een onderdeel van de ‘experience’. We kopen het liefst van iemand en het beeld dat je van die persoon (en organisatie) hebt is een belangrijk element in de besluitvorming. Bij dienstverleners is het evident. De vent (m/v) is de tent. Ken je hem, is zij aardig, geloofwaardig, echt, open en betrouwbaar? Aantrekkelijk omdat je gevoel wordt geprikkeld? Dan ben je bereid om van haar/hem te kopen en wordt de prijs die gevraagd wordt steeds minder relevant. Voor retailers is het niet veel anders. Steve Jobs en Richard Branson zijn Apple resp. Virgin. Je gaat juist wel of juist niet naar de Hema of de Bijenkorf, naar AH of naar de Lidl. Je weet dat je vrij bent om te kiezen en loopt bij beiden binnen maar je hebt ook een voorkeur door de uitstraling, het merk, het contact.

Persoonlijkheidsdilemma? – personality gap

De ondernemer is de onderneming. Dat wordt al moeilijker als er personeel verschijnt. Bij de kapper knipt de één je prettiger dan de ander (en met techniek heeft dat vaak niet veel te maken). Als je op één lijn zit met je ICT-adviseur en voor de oplossing stuurt hij een vervanger ontstaat gemakkelijk kans op misverstand en jeuk. Iedereen heeft z’n ervaringen met de belscriptsaleslui die alleen maar praten en niet luisteren, contact dat echt niet hecht. We willen waarde en steeds meer is dat behalve de oplossing vooral toch de ervaring.

Relatie, reputatie

Zijn het oude wetten of is het nostalgie? De persoonlijke verkoper die weet wie je bent, je behoeften kent en zelfs zonder dat je erom vraagt adviseert en je in de richting van jouw antwoord brengt. Dat was en is de kracht van de familiemodezaak (waarvan de verkoper je kent en weet wat je al in de kast hebt hangen), de fietsenmaker (die weet hoe groot je gezin is en hoeveel fietsen jullie hebben), de bakker (die – ook al is het druk – altijd even tijd heeft voor een praatje) en de kaasboer (die je spontaan laat proeven en je daarmee op ideeën brengt). Zij bouwen er een reputatie mee op en onderhouden een relatie. Ervaring genesteld in jouw klantgeheugen.

vrij

Was het ‘vroeger’ nog zo dat je praktisch maar kon kiezen uit een beperkt aantal alternatieven, persoonlijke mobiliteit en internet hebben een definitief einde gemaakt aan die keuzevanzelfsprekendheid. Er is altijd een haalbaar alternatief, dus dat is niet meer wat je onderscheidt.

Ervaring, beleving – experience

Het is de persoon en de ervaring. Welk gevoel hou je over aan het contact? Aandacht, service en kwaliteit bevestigen of ontkennen de juistheid van je keuze en bepalen of je een gevoel krijgt van ‘we want more’.

Uitstraling en beleving bepalen ook de prijs en marge. Bij een goed gevoel betaal je graag meer en kom je terug voor een volgende keer. In welke business dan ook. Was het niks, ook al kostte het weinig, was het veel of dichtbij maar de beleving toch matig, dan is de eerste ervaring ook meteen de laatste. Want dan kan het beter, goedkoper, mooier en… ga je als klant verder op zoek naar het goede gevoel.

klassieker

Joe Pine schreef in 1999 samen met James Gilmore de klassieker ‘The experiece economy’. Voor klanten op zoek naar beleving en het goede gevoel is de onderneming als een podiumkunstenaar van wie gevraagd wordt om gebeurtenissen te creëren die raken en het contact maken tot een ervaring die smaakt naar meer.

Ruim tien jaar na het verschijnen van dat boek is het economisch theater ingrijpend verbouwd. Het is meer dan ooit een open podium en ook aanmerkelijk vergroot, het zoeklicht kleiner daarentegen, wat de kunstenaar tot grotere aantrekkingskracht noodt.

Het grootste gebaar zit in het kleine, dat van de aandacht die aandacht trekt. Gevangen aandacht is een mooie ervaring die van binnen gevoeld en gewaardeerd wordt en met meer dan applaus alleen ook graag beloond.

Upgrading the experience economy

Joseph Pine schreef met Jim Gilmore na 12 jaar een update, bracht nieuwe ervaringen in kaart en voegt er met een nieuw boek een nieuw hoofdstuk toe: Infinite possibility, creating customer value on the digital frontier. Samen met Kim Korn schreef hij dit boek over de verbinding tussen het virtuele en het echte podium. In de zich ontwikkelende beleveniseconomie komen klein en groot bij elkaar. Aanwezigheid, vindbaarheid en aantrekkingskracht op het web zijn noodzaak geworden. De vraag naar persoonlijke aandacht blijft.

“Welcome in the multiverse”, verbonden beleving beklijft nog meer. Vernieuwende verandering komt voort uit nieuwe verbindingen. Verbinding van de echte en de virtuele werelden vraagt om nieuwe oriëntatie en andere business modellen.

De transformerende ervaring maakt het blijvende verschil. De voorwaarden voor aandacht en voortdurende loyaliteit worden scherper. Ook het goede gevoel van een positieve ervaring erodeert snel. Been there, done that. Blijvende toegevoegde waarde is de sprong naar level next. Bijvoorbeeld door de ontmoeting met lotgenoten (van het lucky number dan), de toetreding tot een nieuwe community, een nieuw en bijzonder netwerk. In eigen land zijn de (Z)ZP’ers ‘van’ S2M daar een voorbeeld van. Werken en netwerken ineen, een combi van werk en nieuwe kansen. De virtuele werkelijkheid van dit concept wordt gemaakt door haar gebruikers. Zij nodigen nieuwe deelnemers uit.

Verbinden is ook geven zonder terug te vragen. Delen verbindt en verspreidt maximaal. TED is daar een voorbeeld van. Inspiratie in exclusieve bijeenkomsten waarvan de deelnemers een motivationele boost van krijgen en lijnen leggen naar elkaar. De events zijn klein en de toegang besloten, de lezingen vervolgens virtueel openbaar. De TED community is een inmiddels wereldwijde miljoenenaanhang. De ‘ideas worth spreading’ resoneren onbegrensd naar tijd en plaats.

De virtuele kennismaking gaat vooraf aan de echte. Je beeld wordt blijvend anders als ervaren meer is dan zien. 25% van de nieuwe recruten van het Amerikaanse leger hebben daarmee eerst kennis gemaakt in de virtuele omgeving van americasarmy.com.

Experience = marketing

“You are what you charge for” zegt Pine om duidelijk te maken wat de meerwaarde is. Betalen je klanten voor een identiteitsloze commodity, een product, een dienst, een ervaring of een transformatie. Daarin zit het (in intensiteit toenemende) onderscheidend vermogen en de toegevoegde waarde die ook jouw waarde bepaalt.

“Because you’re not just a store, but an experience” dat is de reden waarom klanten bij jou komen en er andere mee naartoe nemen. Als voorbeeld daarvan noemt Pine de opmars van ING Direct in de VS. Je stapt daar niet binnen in een traditionele bank, je wordt er ontvangen in een café.

En over de vraag hoe je dat allemaal aan de man brengt is hij ook duidelijk: “The experience is the marketing”.

Experiencing Joe Pine

Met Infinite possibility brengt Joe Pine de nu nog vaak van elkaar losstaande fysieke en virtuele werkelijkheid bij elkaar. In het kader van de verschijning van dat nieuwe boek komt hij voor een kort bezoek naar Nederland om daar uitgebreid over te vertellen. In Utrecht op 30 september in de vorm van een masterclass. Meer informatie: Masterclass Infinite Possibility.

Klanten zijn in de kern niet veranderd. De verandering zit ‘m in de keuzemogelijkheden. Voor elke behoefte is het aanbod ruim en altijd beschikbaar. Dat maakt dat de klant kiest wat hem het best past. Weten wie de klant is maakt daarom meer dan ooit het verschil. Als je weet waarom een klant contact met jou zou opnemen weet je wat je kunt doen om hem daarmee te helpen.

Eind 2009 publiceerde Molenaar ‘Het nieuwe winkelen’, een beschouwing van het veranderende koopgedrag en de opkomst van de webshop vanuit de positie van de klant. ‘Het einde van winkels?’ is hierop het vervolg. Het zoomt in op de positie van de fysieke retail.

landschap

Het winkellandschap verandert snel, ziet Molenaar ook als wetenschapper. De winkelcentra worden voor de grote winkelketens steeds onaantrekkelijker. Ze zijn moeilijk bereikbaar voor de klanten die hoge parkeerkosten moeten betalen en met hun aankopen veel te ver moeten lopen. Die winkels verdwijnen naar de rand van de stad. Daar vormen zich de nieuwe winkelcentra waar je terecht kunt voor de grotere aankopen. Goed bereikbaar en met voldoende (gratis?) parkeergelegenheid. Dat zijn de plaatsen waar je als klant komt voor social buying. Je gaat ernaartoe omdat je iets moet hebben zoals een pak, een TV of een bankstel. Het gaat om de grotere aankopen waarbij je ook belangstelling hebt voor begeleiding en advies. Behoefte en belang staan hier voorop, recreatie is aanvullend.

In het stadscentrum ontstaat hierdoor weer ruimte voor de kleinere gespecialiseerde winkels. Daar komt het social shopping weer tot bloei. Recreatie en fun staan daarbij op de eerste plaats. Kopen als prioriteit daarna. Met de horeca en cultuurvoorzieningen wordt het stadshart weer veel levendiger.

De winkels in de wijk zijn er voor de dagelijkse behoeften. Het is het terrein van de kapper, de slager, de drogist en de buurtsuper. Alles wat je regelmatig nodig hebt is daar. Kleinschalig en gericht op verzorging en service.

gemiste kansen

Deze ontwikkeling is richtinggevend voor de retailondernemer. Winkeliers zijn harde werkers die in de dagelijkse drukte gemakkelijk vergeten om zich heen te kijken. Weten wat je klant in jouw winkel heeft gebracht, wat hij van je heeft gevraagd, is belangrijk en wordt gemakkelijk vergeten. Verkoopaantallen zijn leidend en marketingcommunicatie wordt gedomineerd door het afzetparadigma. Veel winkeliers zijn nog vooral transactiegericht.

En dan mis je kansen. Het gaat niet alleen om de aankoop, het gaat ook om het waarom daarvan. Een voorbeeld: “als hardloper heb ik behoefte aan meerdere paren goede schoenen per jaar. Ik ga daarvoor natuurlijk naar een speciaalzaak, want goede schoenen zijn belangrijk. Ik kan ze passen en er een stukje op lopen en krijg zinvolle begeleiding en advies. Vervolgens koop ik een paar schoenen en bestel nog drie paren via internet. Omzet die de winkelier ook kan hebben als hij mij naar mijn behoeften vraagt en me op dat punt een aanbod weet te doen. Bied me een prijs voor die vier paren en service die me een reden geeft om regelmatig even langs te komen. Per slot van rekening gaat het me niet alleen maar om de prijs”, aldus de enthousiast vertellende schrijver “en vraag m’n e-mailadres, zodat je contact kunt onderhouden en me kunt informeren waardoor je in beeld blijft en me redenen weet te geven om vaker bij je langs te komen.”

bezoekers

Het boek gaat niet over de concurrentie met de webshop maar Molenaar trekt daarmee wel een interessante parallel: “bij een webshop zijn bezoekersaantallen cruciaal. Die bepalen de verkoopkans. Dat is daarom voor winkeliers ook een focuspunt: geef mensen een reden om naar jouw winkel te komen, meer en anders dan alleen om wat je daar verkoopt.” Je ziet het terug bij de experiencecenters. Verkoop is daarin niet de primaire oriëntatie. Winkeliers kunnen daar veel van leren, ook als ze niet over een marketingbudget beschikken zoals dat van Nike.

Bijvoorbeeld door een breder aanbod te doen binnen eenzelfde thema om klanten zo een completer aanbod te kunnen presenteren. “In de makeovershop, die ik in Nepal leerde kennen, kan je terecht voor gezichtsverzorging, de kapper, een nieuwe jurk, schoenen en een tas. Na succesvolle winkels in Nepal opent nog dit jaar de eerste vestiging van dit concept in de VS.”

Winkeliers kunnen daarin ook gericht samenwerken. Bied met elkaar complete oplossingen en verwijs ook vrij naar elkaar door. Stretchting van het aanbod biedt langs verschillende invalshoeken interessante mogelijkheden.

Service is een belangrijke meerwaarde voor klanten die nog veel meer aandacht verdient. “Regel het voor me” is de wens van de klant, het succes van Zappo’s bewijst dat. De regels voor marketing van producten en diensten groeien daardoor naar elkaar toe. “Ik regel het voor je”, zeggen èn doen natuurlijk, is de basis voor succesvolle marketingconcepten. Selecteren, iets waar winkeliers zich lang mee konden onderscheiden, doen klanten tegenwoordig zelf wel. De kunst is om ze redenen te geven om te kiezen voor jou.

contact

In onze denk- en onderwijsstructuur is marketing een onderdeel van de Economische wetenschappen. Dat verklaart een oriëntatie op rekenmodellen en cijfers. Retailliteratuur gaat niet over contact met klanten. Verkoopaantallen, omzet en winst domineren daarom ook het denken over marketing. De traditionele ‘winstpakkers’ voor de winkelier – verkopen, rente, vastgoed en een slimme samenwerking met toeleveranciers – bieden echter steeds minder houvast voor een gezonde nering. Internet minimaliseert de transactiewinst, vastgoed stijgt niet meer in waarde, rente compenseert de inflatie niet en naast de webshop wordt ook de fabrikant steeds vaker een rechtstreekse concurrent.

Als winkelier heb je t.o.v. die concurrenten een belangrijk voordeel: je directe contact met de klant. Je hoeft niet te verkopen, je kan hem helpen kopen. Door te vragen. Door te adviseren, keuze en service te bieden. Daarin zitten je kansen: vergroot het aantal contacten met klanten en verdiep ze. Ken je klanten, is het devies, ga het met ze aan. Leer zoveel mogelijk van je klanten.

waarom

Eigenlijk is marketing veel meer gedragswetenschap. Waarom mensen kopen wat ze kopen en waar ze dat doen is essentiële informatie. ‘Het einde van winkels?’ gaat over de inhoud van het contact. En biedt handvatten om dat te structureren.

Bijzonder aan het boek is het gebruik van de QR-code. Aan het einde van elk hoofdstuk vind je daarmee verwijzingen naar videofilms met praktijkvoorbeelden. Beelden hebben een grotere impact dan tekst en de verbinding met het web maakt de inhoud ook flexibel. “Lezen is aangeleerd” zegt Cor Molenaar daarover, “kijken kunnen we al veel eerder en ook vanzelf. Beelden personifiëren de boodschap ook en raken daardoor meer.” Een mooie innovatie! De QR staat daarmee voor de ontwikkeling van ratio naar meer emotie. Beleving is waar het uiteindelijk om gaat.

De marketeer van morgen is relatiebemiddelaar. Dat kan je alleen succesvol doen als je je in beide kandidaten goed verdiept.

Meer informatie vind je ook op www.heteindevanwinkels.nl.

no risk, no change,

no win or gain,

no news added to the story

in safety first there is no glory

.

.

.

als struikelen een kans is op het onbetreden pad

dat ongeëffend ruw kan zijn en soms gevaarlijk glad

dan lokt de veiligheid als warmte en is daarbuiten koud en nat

maken kaders alles duidelijk, tegen onrust een warm bad

.

a fundamentalist is a person who considers whether a fact is acceptable to their faith before they explore it”

.

fundament geeft rust en vrede, uitzicht ook op kwantiteit

plaatst je buiten het gedoe en sust de vraag naar kwaliteit

geen discussie, zeker weten, loodst je glooiend door de tijd

als een koe herkauwend, grazend op weg naar de vergetelheid

vertrouwd en rustig dat is zeker, maar het benauwt, beknelt, verstrakt

verlamt en smoort ook alle denken door etiketten zelf geplakt

.

as oppose to a curious person who explores first and then considers whether or not to accept the ramifications”.

.

.

beyond my cleverness?

.

een ode aan nieuwsgierigheid

de geest van Pietje Bell bevrijd

de blik van de 10-jarige

niet het risicoloos gewone maar het vreemd en ietwat rarige

dat vindt wat nieuw en anders is

en transformeert naar wat nog mooier is

dat is de geest die maken kan

met fonkelende ogen

.

X

X

Klanten en opdrachten vind en krijg je ook door:

• Erop af te stappen! Koude acquisitie: “gewoonweg de “de boer op”, bellen, afspraak maken en langs gaan”, “En VRAAG gewoon om die opdracht, als je er niet om vraagt zal zelden iemand informeren of je toevallig nog interesse in werk hebt”
• Lees en luister naar vragen en koopsignalen van potentiële klanten in uitingen op de social media
• Kijk naar nieuwe, meer en andere netwerken die interessant voor je kunnen zijn: “kijk eens op http://netwerkeninnl.nl/”
• Goed werk (blijven) leveren en daardoor steeds meer ambassadeurs verwerven: “Als die klant een goed advies krijgt van mij, dan had hij ook nog wel een nieuwe klant voor mij”
• Zorg dat je zichtbaar bent en gezien wordt: “Nadat ik mijn site klaar had werd ik via Google gevonden door mijn eerste echte ‘tikklant’, ongeveer anderhalve maand na de start”.
• Deel je visie, schrijf, interesseer anderen met jouw ervaring en mening: “Als je vernieuwend bent in je vak, ben je ook aantrekkelijk voor de klant met zijn of haar vraagstukken”
• Focus op de belangen van de klant: “leg niet teveel nadruk op het binnen halen van opdrachten, maar toon interesse in het probleem/vraagstuk van de potentiële klant”
• Kijk goed naar waar jouw  potentiële klanten zitten en adverteer en communiceer doelgericht op de goede plaats
• Deel succes: “ik beloon iedereen voor elke afspraak met resultaten”
• “Als laatste zeg ik.. het buitenland”. Letterlijk en figuurlijk: kijk eens goed naar de grenzen die er zijn en die je zelf hebt gemaakt… en overstijg ze!

Daarnaast: je netwerk biedt meer mogelijkheden dan toegang tot elkaar. Actieve verbinding van de persoonlijke netwerken breidt het aantal kansen fors uit. Loop eens doelgericht met elkaar door het bestand van linkedin-connecties dat je allebei hebt opgebouwd en bespreek op welke wijze je aanbod en mogelijke belanghebbenden / geïnteresseerden bij elkaar kunt brengen.

Binnen diverse netwerkclubs word je de mogelijkheid geboden om actief verbinding te zoeken met collega-ondernemers die in dezelfde branche een complementair aanbod hebben. Natuurlijk is deze mogelijkheid niet beperkt tot die netwerkkaders. Samen sterker, samen in staat om een compleet aanbod te doen, samen grotere opdrachtgevers kunnen servicen. Ook dat biedt kansen die anders buiten je bereik blijven. Verbindingskracht dus. Teamwork is samen winnen, ook als er maar één het doelpunt maakt.

Meer ervaringen, ideeën en suggesties blijven van harte welkom

netwerken is een overlevingsvoorwaarde, zo blijkt.  Nieuw(s) is dat niet zomaar. Wat opvalt in het bericht is dat de blik van veel ZP’s tamelijk ééndimensionaal lijkt:

• geen weet van de concurrentie
• oriëntatie op het bestaande netwerk
• beperkte focus op grotere opdrachtgevers buiten het eigen netwerk
• minimale samenwerking met bemiddelingsbureaus

Naast het netwerk van vroegere werkgevers, tevreden klanten en bekenden is er echter meer.

concurrentie

Voor veel  ZP´s zijn eigen kwaliteiten, vrijheid en zelfstandigheid basisuitgangspunten. Veel ondernemers koppelen zelfbewustzijn aan denken en doen vanuit het eigen perspectief. Op een recent gestelde discussievraag op linkedin (wat doe je als je concurrent de prijs verlaagt?) volgden veel antwoorden die dit lijken te bevestigen.

De (ook veel) andere geluiden zijn daarom erg interessant en een uitnodiging om de blik wat te verruimen:

kijk regelmatig naar je medespelers:

• kijk op dat moment eens kritisch naar de markt waarin je jouw aanbod doet, wie je concurrenten zijn, hoe zij concurreren
• onderzoek en vergelijk: breng je sterke en zwakke punten t.a.v. je concurrent in beeld en vestig de aandacht op de verschillen.
• onderzoek en weet: wie zijn de concurrenten en wat is hun toegevoegde waarde
• laten we eerst eens kijken hoe wij de concurrent in kwaliteit (van producten en diensten) of intimiteit (in de relatie met – potentiële – klanten) kunnen overtreffen

Kijk kritisch naar jezelf:

• wat is het voordeel dat jij aan jouw klant te bieden hebt, wat onderscheidt jou van je concurrenten
• kies positie op basis van jouw specifieke toegevoegde waarde (wat en voor wie), definieer jouw niche
• kijk (regelmatig) kritisch naar jezelf: wat kan je) (nog) beter doen? wat kan je verbeteren en vernieuwen?
• innoveer… waarmee kan je vernieuwend zijn?

Weet wat je klant wil:

• handel vanuit vertrouwen in je krachten maar check of je doelgroep ook vindt dat dit je krachten zijn en dat deze er toe doe
• ken je klant, spreek zijn taal, weet wat hij wil, zorg voor businesspartnership
• laat je klanten profiteren van jouw (extra) service en garantie, 24 uur per dag en 7 dagen in de week
• Zorg dat ze jou het liefst willen; benoem duidelijk welk probleem je oplost.
• wie zijn je klanten, wat kopen ze van je en waarom?

grote ondernemingen

mijn ervaring is dat voor grotere organisaties de procedurele regels en interne verantwoordingsdruk meer aandacht krijgen dat de in te huren kwaliteit. Of is het de angst voor onrust en ontregeling die overheerst?

Ook wordt nogal eens de eis gesteld dat de in te huren interimmer werkervaring binnen de betrokken organisatie moet hebben (overheid en banken stellen deze eis eerder als regel dan als uitzondering). Dat valt te begrijpen als er even snel en kortdurend een paar extra handen nodig zijn. Daar waar het om verander- en verbetertrajecten gaat ben ik van mening dat de echte impulskans daarmee ernstig wordt verkleind.

Wanneer thema’s als klantgerichtheid, servicebereidheid, (meer) commercieel denken en doen, effectieve samenwerking en communicatie op de resultaatwensenlijst voorkomen zijn juist de impulsen van ervaren en gedreven professionals en ervaringsdeskundigen met een (brede) achtergrond buiten de organisatie – of branche zelfs – de brengers van nieuwe inzichten. Out-of-the-box oplossingen komen nu eenmaal niet uit de oude doos…

De ZP die een aantal keren zijn bereidwilligheid heeft zien smoren in traditionele knock out criteria geeft het na een paar pogingen en het zien van weer zo’n vetgedrukte blokkeringseis waarschijnlijk ook gewoon op. Einde vernieuwingskans. Preconceptueel geaborteerd. Ook voor opdrachtgevers geldt: wie nooit risico neemt wint niet.

bemiddelingsbureaus

Bemiddelaars kunnen van grote waarde zijn als zij de verdiepende relatie met freelancers en interimmers aangaan (ik bedoel: echt willen weten wie de ZP is en wat het bureau voor haar/hem kan betekenen) en over een relevant opdrachtgeversnetwerk beschikt. De praktijk is doorgaans anders. Freelanceronselaars die via via via opdrachten proberen te koppelen aan ZP’s gaan geen enkele relatie aan. Preferred supplierschap blijkt dan holle kretologie en een reactie op een aanbieding meestal teveel gevraagd.

For the sake of argument: wat is de toegevoegde waarde van een bemiddelingsbureau? Het drijft de prijs op voor de opdrachtgever en verlaagt de fee van de uitvoerende ZP. Er is doorgaans geen sprake van inhoudelijk toegevoegde kennis of waarde anders dan dat de opdrachtgever wordt gevrijwaard van een overvolle postbus (voorselectie op basis van matchcriteria en (vooral?) prijs (marge)). En wat biedt de bemiddelaar na het sluiten van de deal? Wat als er sprake is van een mismatch? Stuurt de bemiddelaar dan bij? Begeleidt hij? Zorgt hij voor een gegarandeerd beter alternatief?

Van de goede bemiddelaar (verbindende matchmaker en netwerker) wordt zowel de opdrachtgever als de ZP blij, alle anderen kunnen in het voordeel van alle betrokkenen zonder enig nadeel worden gemist.

Die overvolle postbus is overigens eenvoudig te voorkomen door vanuit de organisatie rechtstreeks een freelance of interimvraag te stellen (waar heb je anders P&O professionals voor in dienst?) en een (korte) reactietermijn te verbinden aan de oproep. Voor de meeste opdrachten zijn steeds ruim voldoende gemotiveerde en goed gekwalificeerde ZP´s beschikbaar. De ZP is dat geworden omdat hij (zij natuurlijk ook) weet wat hij (betekenen) kan en besluitvaardig is t.a.v. match, prijs en beschikbaarheid. Een prima aanspreekbare en zakelijke gesprekspartner voor direct contact daarom.

netwerk

Een goed netwerk is goud waard. Tevreden klanten, ambassadeurs, mond-tot-mond reclame, de gunfactor en een opgebouwde staat van dienst zijn de natuurlijke voorbode voor nieuwe opdrachten.

Ondernemen en acquireren biedt echter meer uitdagingen en kansen dan die van de zich langzaam uitbreidende olievlek. Dat is de hefboom, dat is het onderscheid met lef, markt- en doelgerichte  innovatie en ontwikkeling, actieve marketing en acquisitie, dat is het spotten van het gat in de markt, risico´s nemen en…

Bewustzijn van het landschap en finetunen met de omstandigheden zijn onontbeerlijk en de echte uitdaging voor een begaanbare weg met een mooi uitzicht bovendien.

Ondernemen dus! Dan timmer je aan de weg die er nog niet was en die jouw naam krijgt zodra hij begaanbaar blijkt.

Fred Krautwurst vertelt over een ervaring met die vraag en zijn antwoord daarop:

3 leerpunten als je concurrent op prijs concurreert
De zaterdag dat alles stil bleef…

Veel ondernemers hebben het wel eens meegemaakt. Iemand gaat onder je prijzen zitten. En als het je nog niet overkomen is, komt het ooit nog wel eens. Dit artikel gaat over een ervaring die ik een aantal jaar geleden had.

Toen ik nog een groothandel in hobby- en vrijetijdsartikelen had was ik o.a. de officiële importeur voor zo’n twintig verschillende Amerikaanse fabrikanten. Ik had een assortiment van zo’n 30.000 artikelen die ik via detaillisten in heel Europa leverde aan enthousiaste hobbyisten.

Op een zaterdag (we waren 6 dagen in de week open) bleef het opeens verdacht stil. Normaliter stonden de auto’s dubbel geparkeerd zo druk was het. Maar nu niet. Het was muisstil. Wat was er gebeurd? Een van onze dealers was naar de USA gegaan en had daar contact gelegd met één van mijn Amerikaanse collega’s. Hongerig naar meer omzet had deze aangeboden om met een minimale marge door te leveren naar Nederland.

Om de markt te veroveren bood mijn voormalige dealer mijn gehele assortiment aan tegen 20% onder mijn prijzen. Geen wonder dat het stil bleef.

Een belangrijk eerste leerpunt voor mij: Geen enkele klant is 100% loyaal dus neem je klanten niet voor lief.

Enfin, ik had in mijn ogen drie opties. A) Niets doen en hopen dat het goed zou komen. B) Al mijn prijzen verlagen naar het niveau van mijn concurrent. C) Out of my box denken…

De eerste twee opties waren niet echt lucratief. Ik had net een groot nieuw bedrijfspand gekocht en had zowel de omzet als de marge nodig om de hypotheek te betalen.

Ik besloot dus om creatief te zijn. Als eerste bracht ik de hele zaterdag en zondag door met het in kaart brengen van de omzet van alle klanten. Niet bepaald het meest creatieve werk, maar je hebt data nodig als je onderbuik gevoel even is uitgeschakeld.

Tot die tijd had ik daar nooit behoefte aan gehad. We waren marktleider met 90% marktaandeel en dat maakt je een soort van lui. Maar dat weekend leerde mij dat niet alleen het segmenteren van je klanten belangrijk is, maar ook het exact weten wie wat koopt. Zo kwam ik er o.a. achter dat sommige grote klanten veel gietmallen kochten, maar relatief heel weinig gietklei.

Tweede leerpunt: Zorg dat je exact in kaart hebt wat je klanten afnemen.

Nu was het zo dat wij elke veertien dagen een container uit de USA binnenkregen. Omdat niet elke container even vol zat vulden we die met gietklei op. Gietklei was de sleutel tot de gietmallen markt. En de gietmallen markt was zeer lucratief. Ik besloot daarom het segment klanten dat veel gietmallen kocht heel gericht te benaderen met een hele scherpe prijs voor gietklei. En wat bleek. Er waren enkele klanten die voorheen gietklei elders haalden en nu naar mij kwamen. In het kielzog volgden meteen meer orders voor gietmallen dan voorheen (ik gaf de grootste klanten tijdelijk een kwantumkorting als ze meer bestelden).

Door deze actie kwam mijn nieuwe concurrent in de problemen, want ze hadden de kwantiteit van die grote afnemers nodig om hun containers vol te krijgen. Hun systeem begon na een paar weken al te wankelen omdat bestellingen niet op tijd binnen kwamen.

Na een aantal maanden kraakte het bedrijf in alle voegen en kwamen er serieuze klachten over niet nagekomen beloftes. Na een half jaar sloot de nieuwe groothandel haar deuren om zich weer alleen op hobbyisten te richten. Alle klanten waren weer terug.

Derde leerpunt: Je beloftes nakomen is (nog) belangrijker dan een lage prijs.

Hoe geldt dat voor dienstverlenende ondernemers? Sinds ik bovengenoemde groothandel verkocht heb en in de zakelijke dienstverlening zit, weet ik dat het moeilijker is voor anderen om onder je prijs te duiken omdat het werk persoonlijker is en minder doorzichtig dan een doos gietklei of een gietmal. Maar alle drie leerpunten zijn ook nu nog op mij van toepassing en ik gebruik ze om sterker in de markt te staan.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaring met concurrentie die onder jouw prijs duikt.
Durf te ondernemen!

Dr. Fred Krautwurst

Heb je een mening hierover en wil je meepraten? Neem deel aan de discussie op mijn Blog of op die van de Out of your Box groep op Linkedin. Wil je dit artikel gebruiken op je eigen website, magazine of blog? Geen bezwaar als je de volgende zin compleet overneemt: “Door Dr. Fred Krautwurst van Out of your Box. Wil je tips over betere relaties voor een beter resultaat met een betere balans ga naar www.outofyourbox.nl en ontvang het gratis E-boek.”

klantenkennis is doorslaggevend

Je klant kennen en aanbiedingen en oplossingen bieden die aansluiten bij het perspectief en de vraag van je klanten, daar gaat het om.

Vanzelfsprekend? natuurlijk, maar ook een prima reminder: jij bent er voor je klanten en niet omgekeerd, jouw bestaansrecht is gebaseerd op wat je voor klanten betekent, de waarde die je toevoegt. En dat is veel meer dan de prijs alleen.

Wat jouw toegevoegde waarde is? Daar zijn veel antwoorden op mogelijk. Veel daarvan komen vanuit jezelf. Wie ben je, wat kan je, wat doe je, wat maak je en waarom? Antwoorden liggen ook besloten in wat je (al) goed doet in de ogen van jouw klanten en wat blijkt uit wat ze van jou afnemen.

Analyse van die informatie leidt tot kennis en is altijd binnen handbereik. Behalve analyse van je verkopen is ook de analyse van de persoon van de klant daarbij interessant (zie daarvoor bijvoorbeeld de blog over persona: wie is die klant eigenlijk?)

In verreweg de meeste gevallen onterecht en onnodig. Wel is het zo dat als het mis gaat er dan ook vaak grote persoonlijke en financiële belangen mee gemoeid zijn. En die belangen vragen terechte aandacht. Respect, zorgvuldigheid en aandacht zijn belangrijke uitgangspunten voor de schaderegelingspraktijk.

Eerder dit jaar berichtte Stichting de Ombudsman dat er nog altijd een aantal belangrijke verbeteringen zijn aan te brengen in het overleg over aansprakelijkheid en vergoeding van schade dat volgt na een ongeval of een fout die de benadeelde in zijn gezondheid treft.

De kritische kanttekeningen worden door de koepelorganisatie van de verzekeraars gehoord. ‘We zullen de regels aanscherpen en ook meer publiciteit geven’ is de samengevatte reactie. Maar de veranderingen en verbeteringen zitten ‘m niet in de kwaliteit en zichtbaarheid van de regels denk ik, de contouren van de juridische kaders zijn scherp genoeg. Het gaat er veel meer om hoe je met elkaar omgaat en communiceert.

Welkom in de aandachtseconomie!

AIDA heeft afgedaan in een tijd waarin ADHD de uitgangspunten bepaalt. Overkill aan stimuli is aanleiding tot een chronisch attention deficit (AD) en een rechte communicatieverbinding tussen zender en ontvanger is een zeldzaamheid geworden door hyper distribution (HD). Geen van de AIDA-triggers (attention – interest – desire – action), die zo comfortabel-logisch een potential tot jouw klant maakten, ligt nog vast binnen jouw bereik (beïnvloedingssfeer). De verbindingslijnen naar de klant zijn stippellijnen geworden, lopen niet recht (meer) en in aantal en bewegingspatroon zijn ze nu diffuus.

Attention!

De attentiewaardeketen is geïnverteerd: bedenk niet langer hoe je (nieuwe) klanten bij jouw product krijgt, besteed je marketingbudget vooral aan het versterken van de band met diegenen die, bewust of toevallig – dat maakt niet uit -, jóu hebben gevonden. Huh? Maak het prachtig, mooier en beter dan verwacht voor wie er bij je binnenstapt en jouw goede verhaal verspreidt zich viraal. Marketing door daden, geen woorden dus.

De pizza van Zappo’s is alom bekend, Seats2Meet is the place to be voor de ZP die wil kunnen werken, ontmoeten èn eten – there actually is such a thing as a free lunch, mr. Friedman en ja, ook die investering pays itself back.  Als gast drijfnat aangekomen bij de NY Ritz en op weg naar een belangrijke meeting? De portier koopt met jou een nieuw pak en hij betaalt… dat vergeet je nooit meer en waarheen stuur je iedereen en ga je zelf de volgende keer? What else? is de kernachtige samenvatting als je er met een kopje koffie nog eens over nadenkt.

Hospitality en de Zorg zetten de toon, tot ver buiten het restaurant en de kliniek, aandacht en service maken jou voor mij remarkable en een volgende keer waard en voor een potentiële klant aan wie ik dat doorvertel de eerste kennismaking. Wat je ook in de aanbieding hebt. En het gaat om en… en, niet om of… of.

Het gaat helemaal niet om je producten

Businessmodellen gaan van ROI naar ROA, return on attention, voorspelt Stolze. Het perspectief verschuift. Geven blijft het uitgangspunt maar het accent ligt niet langer op jou maar op je klant. ROI meet je af aan wat je zelf hebt geïnvesteerd, ROA aan wat je aan anderen gegeven hebt. Jouw product is daarin niet langer het belangrijkste.

De wijze waarop je interactie hebt met je (potentiële) klanten is dat. Het onderhouden van een goed serviceprovidernetwerk is wel voorwaarde voor succes maar bepalend is de wijze waarop je helpdesk functioneert, youpie… en daarmee basta! Goodwill en sociaal kapitaal zijn de doorslaggevende posten op de balans.

En businesskansen zijn er te over: de vraag naar aandacht is erg groot.

Het boek is opgebouwd uit hoofdstukken die doorslaggevende elementen voor succes in de aandachtseconomie beschrijven: schaarste, waarde, filters, delen, weggeven en service.

Het gaat niet om geld

Schaarste creëren en weggeven… ‘is dat niet in tegenspraak met elkaar?’ vraag ik de schrijver als we na zijn optreden voor ebusinessnieuwsgierigen bijeengebracht door Delta Lloyd in de zon een biertje drinken. Being remarkable betekent dat je bijzonder mag zijn, wat schaars is is onderscheidend. Kijk naar Vente Privée en ook naar TEDx.

Alleen als genodigde mag je naar binnen en een kaartje kost niets maar is ook niet te koop. ‘Playing hard to get’ maakt nieuwsgierig en triggert mensen. En als je hun aandacht eenmaal hebt, wees dan ruimhartig en gul. Wie aandacht krijgt glundert en is trots en vertelt daar ook graag over. Toekomstig verkoopsucces wordt bepaald door de aandacht die je voor jouw product of dienst verdient. Aandacht kan je niet kopen, maar je krijgt het als je het geeft. Aandacht is net zoiets als vertrouwen.

Het gaat om waarde

Vertrouwen geven zie je terug in concepten als waardebepaling achteraf. Jim haalt het voorbeeld aan van het Berlijnse café waarin de fles op tafel klaarstond met glazen, een kurkentrekker en een bakje. Dat bakje was voor de kurk(en) en het geld. De kastelein schonk niet in maar liep rond en converseerde, besteedde op die wijze aandacht aan z’n klanten. Je betaalde naar wat het je waard was geweest. De wijn was niet top maar werd goed gewaardeerd, ook financieel, viel hem op.

“Dankzij internet hebben wij het ware gezicht van waarde ontdekt” vervolgt hij. “Het heeft gebracht wat we altijd hebben gewild: wereldwijde discussie, open informatie-uitwisseling en heeft daardoor transparantie in beeld gebracht”. Het heeft de klant onafhankelijkheid en een podiumplaats gebracht. Waarde is beslissend en wij stemmen allemaal met onze muis. We delen ook graag met elkaar. We voelen ons thuis in waardenetwerken.

De “zou mijn klant mij aanbevelen aan zijn buurman-vraag” is waar het ook om draait. Die geeft je de richting aan voor wat je te doen staat op het moment dat je contact maakt. ‘Ideas worth spreading’ is het motto van TEDx. Wie er niet bij was wordt niet uitgesloten. Voor wie niet bij het event was uitgenodigd worden de presentaties op het internet gezet. Ideeën worden meer waard als ze vaker worden gezien. En zo is het met producten en diensten ook. Wat het waard is er om verder verteld te worden krijgt als vanzelf een groter bereik.

Een betere wereld

Je krijgt wat je weggeeft. Jouw beloning is wat je verdient. Het klinkt een beetje eng misschien voor wie nog vast zit aan bezit maar Uitverkocht! laat met voorbeelden te over zien dat aandacht echt beklijft. “Jim Stolze werkt het thema van de aandachtseconomie, een economie die niet alleen draait om geld, op speelse en intrigerende wijze uit. Het boek past in de kentering die thans allerwegen om zich heen grijpt. Een kentering die het perspectief biedt op een meer humane samenleving” schrijft Arnold Heertje (emeritus hoogleraar economie voor de ouderen onder ons, vader van Raoul voor de jongeren) in zijn voorwoord en plaatst het daarmee in breder perspectief.

“Een collectorsitem”, grapt Jim bij het afscheid als hij mij een exemplaar overhandigt van de eerste druk. Ik denk dat hij gelijk zal hebben. Ideas worth doing are ideas worth spreading. Deze editie is zo uitverkocht!

Artist Aaron Koblin takes vast amounts of data — and at times vast numbers of people — and weaves them into stunning visualizations. From elegant lines tracing airline flights to landscapes of cell phone data, from a Johnny Cash video assembled from crowd-sourced drawings to the “Wilderness Downtown” video that customizes for the user, his works brilliantly explore how modern technology can make us more human.